Rozdział 6

Czas mijał bardzo wolno,  mineły chyba 4 godzniy. Zaczeło mi chcieć się spać, zamknęłam oczy. Naglę poczułam że ktoś robi coś z moimi rękami.  Otworzyłam oczy i zobaczyłam że to Augustine. Zapytałam: ,,Co ty robisz?”. Ona odpowiedziała: ,,Nic , pomyślałam że w tym betonie może być ci nie wygodnie”. Nagle beton puscił a ja zobaczyłam że Delsina nie ma ze mną w celi. Zapytałam Augustin:  ,,Gdzie on jest? Co mu zrobiłaś?”. Augusine złapała mnie za ręke i zaprowadziła do tej Sali gdzie na początu się spotkałyśmy.   Zobaczyłam Delsina  który ma nogi przyklejone  do podłogi betonem. Zaczełam biec do niego, ale Delsin do mnie krzyknoł:,,Nie stój nie podchodź” Ja i tak podbiegłam , stanełam  przed nim i zapytałam go: ,,O co tu chodzi?”. On odpowiedział: ,,Jak jej oddam moją moc, to nas puści”. Augustin się wtrąciła: ,,Delsin to jak zaczynamy, nie lubie czekać”. Ja powiedziałam do Delsina: ,,Mam nadzieje że nie zaboli”. I w tym momencie strzeliłam w beton na jego nogach. I jeszcze przy okazji zastrzeliłam paru Dozowców. Nagle do mnie podbiegła Augustin popchneła mnie na ścianę i przyklejła betonem.  Beton  rozprowadzałsię po moim ciele bardzo szybko, i dotego jeden mój ruch powodował ból, okropny ból. Kiedy beton dosięgał mi do oczy, wiedziałam że to już koniec. Przybiegł Delsin i rozbił beton. Augustin uciekła, my szybko uciekliśmy z jej siedziby. Uciekliśmy z Delsinem do tej uliczki gdzie ja spotkałam Frese. Staneliśmy i Delsin do mnie powiedział: ,,Bałem się że Ciebie  stracę.” Odpowiedziałam: ,,Ja też”. Pocałował mnie, ja go usłyszeliśmy wybuch. I naglę zobaczyliśmy że jakiś chłopak jest goniony przez Dozowców. Delsin popatrzył się na mnie jak by mówił: ,,Idziemy moja neonowa dziewczynko”. Pobiegliśmy w jego stronę, umówiłam się z Delsinem że ja zajmę się chłopakiem a on zajmię sięDozowacami. Dogoniłam chłopaka okazało się że on…